In Suriname wordt de ontwikkeling van het land volgens analist R. Pinas ernstig geremd doordat een groot deel van de bevolking weigert zijn kennis te verbreden.
In een gesprek met GFC Nieuws stelt hij dat dit leidt tot een maatschappij waarin veel mensen, ondanks een diploma, opvallend beperkt blijven in hun algemene ontwikkeling.
De waarnemer baseert zijn conclusie op jarenlange gesprekken met honderden inwoners uit verschillende lagen van de samenleving.
Hij geeft aan dat het probleem niet alleen bij laagopgeleiden ligt. Ook mensen die middelbaar of hoger onderwijs hebben afgerond blijken volgens hem vaak een tunnelvisie te hebben en moeite met de meest eenvoudige feiten.
“Hoe kan een land vooruitgaan als het grootste deel van de bevolking zijn vrije tijd vult met het kijken naar onzinfilmpjes en nauwelijks openstaat voor zelfeducatie?” vraagt hij zich hardop af.
De analyse van Pinas raakt aan een breder vraagstuk dat ook internationaal bekend is: de rol van kennisverwerving bij economische en sociale vooruitgang.
Onderzoek van organisaties zoals UNESCO laat zien dat landen waar burgers blijven investeren in hun algemene ontwikkeling, sneller groeien en stabielere samenlevingen vormen.
In Suriname blijft die reflex volgens Pinas achterwege, met als gevolg dat veel mensen niet in staat zijn om complexe maatschappelijke en economische problemen te begrijpen.
Het beeld dat hij schetst is niet louter theoretisch.
Wie rondvraagt, merkt al snel dat discussies vaak beperkt blijven tot oppervlakkige onderwerpen, terwijl kwesties zoals technologie, gezondheidszorg of economie nauwelijks dieper worden besproken.
Hierdoor ontstaat een kloof tussen de wereldwijde vooruitgang en de Surinaamse realiteit.
Pinas vindt de situatie bijzonder zorgwekkend omdat de opbouw van een land niet alleen afhankelijk is van investeringen of beleid, maar vooral van de geestelijke weerbaarheid en het kennisniveau van de bevolking.
Hij pleit ervoor dat Surinamers zich meer richten op lezen, het volgen van cursussen en het beter benutten van digitale informatiebronnen.
Alleen dan kan volgens hem een fundament worden gelegd voor een moderne samenleving die weerbaar is in een steeds complexere wereld.
Pinas benadrukt dat mensen vaak klagen over de regering, maar vergeten dat zij zelf de leiders hebben gekozen.
Volgens hem krijg je als samenleving uiteindelijk de regering die je verdient, omdat het volk de politici bewust of onbewust die macht geeft.
Daarmee zegt hij dat verandering niet alleen bij de politiek moet beginnen, maar vooral bij de manier waarop burgers denken en keuzes maken.
