De zaak tegen voormalig minister van Financiën Gillmore Hoefdraad lijkt steeds meer op een politiek gemotiveerde heksenjacht dan op een eerlijke juridische vervolging.
Dat blijkt niet alleen uit het uitblijven van sluitend bewijs tegen hem, maar vooral uit het feit dat zelfs Interpol – ’s werelds meest erkende opsporingsorganisatie, herhaaldelijk heeft geweigerd om een internationaal arrestatiebevel uit te vaardigen.
Interpol oordeelde dat het om een politiek conflict gaat, en niet om crimineel gedrag. Dat is geen klein detail, maar een duidelijk signaal dat Hoefdraad internationaal niet wordt erkend als voortvluchtige.
De beweringen van president Chan Santokhi en zijn regering, dat Hoefdraad zich zou hebben schuldig gemaakt aan grootschalige corruptie, zijn nooit met harde bewijzen onderbouwd.
In plaats daarvan zijn ze gevoed door een constante stroom van suggestieve uitlatingen, halve waarheden en populistische retoriek. Santokhi heeft als ex-politiefunctionaris een reputatie opgebouwd als ‘man van orde’, maar steeds meer burgers beginnen in te zien dat zijn beloftes vooral gebaseerd zijn op manipulatie.
Hij speelt handig in op de emotie van het volk door van Hoefdraad een zondebok te maken voor alles wat misging in de economie. Maar feiten? Die ontbreken nog steeds.
Wat men gemakkelijk vergeet, is dat Gillmore Hoefdraad jarenlang met deskundigheid en diplomatie de financiële leiding van het land op zich heeft genomen in een uiterst moeilijke tijd.
Als Governor van de Centrale Bank en minister van Financiën heeft hij zich juist ingespannen om buitenlandse schulden beheersbaar te maken, salarissen te garanderen en het vertrouwen van internationale partners te behouden.
Een dief of boef had Suriname in chaos achtergelaten. Maar Hoefdraad liet een financieel systeem achter dat, ondanks externe druk, nog steeds draaide. De echte schade kwam pas ná zijn vertrek.
Het is tijd om het Surinaamse volk wakker te schudden: iemand die écht schuldig is, wordt wél door Interpol opgepakt. Dat is bij Hoefdraad niet gebeurd en dat zegt alles.
Internationale instituten laten zich niet zomaar misleiden. Wie blijft beweren dat Hoefdraad schuldig is, negeert doelbewust de feiten en verkiest politieke verdachtmakingen boven objectieve waarheid.
Gillmore Hoefdraad verdient geen veroordeling, hij verdient eerherstel, een zuivering van zijn naam en erkenning voor zijn jarenlange inzet voor het land.
Anita Yorks
