Iedereen denkt al te weten wie de volgende president wordt, maar wat als het parlement straks voor een daverende verrassing zorgt?
Wat als plotseling niet Jennifer Simons het hoogste ambt krijgt, maar Chan Santokhi gewoon wordt herkozen? Ik zou oprecht hard moeten lachen om alle gezichten van mensen die nu al doen alsof zijn rol uitgespeeld is.
De politieke plannen die momenteel circuleren vanuit het kamp van de NDP, PL, ABOP, NPS, BEP en A20 klinken alsof de uitslag al vaststaat.
Maar laten we niet vergeten dat er uiteindelijk 51 leden in De Nationale Assemblee zijn die de knoop moeten doorhakken.
Die leden kunnen zich op het laatste moment nog bedenken. In de Surinaamse politiek is niets zeker totdat de stemmen zijn geteld.
Het is dus veel te vroeg om te doen alsof de machtswisseling al in kannen en kruiken is. Wie Chan Santokhi kent, weet dat hij geen opgever is.
Hij is een vechter, iemand die niet zomaar toekijkt hoe anderen plannen smeden over zijn politieke toekomst. Integendeel, hij zal elk moment benutten om te overtuigen, te onderhandelen en steun te winnen.
Mensen onderschatten vaak hoe sterk zijn netwerk is en hoe overtuigend hij kan zijn in persoonlijke gesprekken.
Vergeet ook niet dat hij in de afgelopen vijf jaar wel degelijk stappen heeft gezet, al zijn de resultaten niet altijd zichtbaar geweest voor iedereen.
Wie nu al feest viert, zou wel eens veel te vroeg kunnen juichen. Het spel is nog niet gespeeld.
S. Tewari
