Op vrijdag 6 juni werd de Surinaamse samenleving opgeschrikt door een artikel, gepubliceerd door GFC Nieuws, met als kop: “President Santokhi móét blijven, desnoods met harde hand.” Schrijver (S.Tewari)
Gezien onze pijnlijke en voor velen traumatische geschiedenis met de begrippen staatsgreep en machtsgreep, had ik verwacht dat met name Stichting 8 December, het maatschappelijk middenveld en andere belangenorganisaties meteen hun stem zouden laten horen. Helaas wordt er gezwegen als het graf.
Een ordinaire, openlijke oproep tot ondermijning van onze democratie baart ernstige zorgen, is onacceptabel en ongehoord.
Daarom is het des te opmerkelijker dat de organisatie die ons land de afgelopen vijf jaar middels democratische verkiezingen heeft mogen besturen, zich niet distantieert van deze ondemocratische oproep in haar naam. Of is men alleen democraat wanneer het hen goed uitkomt?
Een “harde hand” bevat ingrediënten zoals die van 17 februari 2023. Een cruciaal verschil tussen de uitspattingen van toen en nu is dat Chan Santokhi destijds nog in zijn regeringsperiode zat.
Een ander cruciaal verschil is dat deze keer ook de overige ingrediënten, zoals de opgekropte onderliggende rassenhaat, de diepe ontevredenheid en het feit dat enkel het volk heeft ingeleverd terwijl de regering samen met “friends and family” zich heeft verrijkt, ook deel van de cocktail.
Suriname heeft geen baat bij onrust. Suriname is niet van een selecte groep maar van ons allen!
Politieke onrust aan de vooravond van ‘first oil’
In geopolitiek perspectief is politieke onrust aan de vooravond van ‘first oil’ niet alleen funest voor het investeringsklimaat en de positieve ontwikkeling van de sector, maar brengt het ook prijsvolatiliteit met zich mee. Kunnen wij ons dit werkelijk permitteren?
Als Surinamers dragen wij gezamenlijk de collectieve verantwoordelijkheid om niet te vervallen tot de trieste beelden die we dagelijks waarnemen via het STVS Wereldnieuws in beeld.
Wij hebben er allen belang bij dat de rust bewaard blijft, dat ons onderwijsproces, gezondheidszorg en overige zaken niet verder verstoord raken.
Suriname hoeft zich niet toe te voegen aan het rijtje van landen die te kampen hebben met politieke instabiliteit en interne machtsstrijd gerelateerd aan olie, zoals Libië, Nigeria en Venezuela.
Uitsluiting
In 2020 werd de NDP uitgesloten, ondanks dat zij als tweede grootste politieke partij uit de bus kwam. Niemand klaagde destijds dat er een groep werd uitgesloten. De weg werd zelfs eerder vrijgemaakt voor Chan Santokhi om een regering te vormen en zijn beleid te voeren.
Waarom zou het toepassen van deze eerder gebruikte modus operandi nu dan wel voor problemen moeten zorgen? Anderzijds rijst de vraag: wat wordt precies bedoeld met het uitsluiten van een bepaalde groep, als men heeft aangegeven dat men een bromtjie djarie is?
Legacy
De VHP laat een legacy achter van het organiseren van de meest chaotische verkiezingen in de geschiedenis van Suriname.
Een legacy waarbij wet en recht naar willekeur werden aangepast en ingezet om politiek andersdenkenden uit te schakelen.
Een legacy waarbij het nationaal belang van Suriname ondergeschikt werd gemaakt aan partij- en privébelangen. Een legacy van grove corruptie en een drugsboom!
Het meest pijnlijke van deze nalatenschap is de diepe scheur die is ontstaan in het proces van natievorming. Een beleid dat heeft gezorgd voor de heropleving van rassenhaat.
Ik dank wijlen mijn schoonvader Hans Mahindre Patandin dat ik deelgenoot mocht worden van zijn familie. Dat hij zich heeft opengesteld voor echte intergratie. Dat hij invulling heeft gegeven aan de echte waarachtige bromtjie djarie.
Het gaat tijd en moeite kosten maar het gaat wel goed komen met ons Suriname. Suriname is echt van ons allen!
Hoe wij hier ook samenkwamen!
Rashly Resida
