De Nationale Partij Suriname (NPS) wordt zwaar bekritiseerd om de beslissing Maya Parbhoe op de kandidatenlijst te plaatsen, ondanks haar relatief korte staat van dienst in de politiek en beperkte sociale betrokkenheid.
“Hoe kan iemand die amper actief is binnen de partijstructuren nu al mikken op het hoogste ambt van het land?”, vraagt een lid zich af.
“Deze kandidatuur voelt als een parachutesprong zonder parachute – en ze tuimelt nu hard naar beneden”, aldus enkele reacties van kritische burgers.
De aspiratie van Parbhoe, 21ste op de kandidatenlijst van de NPS, om president van Suriname te worden, ligt zwaar onder vuur na een vernietigend artikel in het internationaal gerespecteerde Bitcoin Magazine.
Het medium stelt dat Parbhoe, die in binnen- en buitenland bekendheid verwierf met haar uitgesproken pleidooi om Suriname om te vormen tot een “Bitcoin-natie”, een manipulatief imago hanteert en mensen heeft misleid over haar ware achtergrond en intenties.
In het artikel, dat zich baseert op bronnen en ervaringen van diverse betrokkenen, wordt een portret geschetst van een vrouw die niet is wie ze zegt te zijn.
Er zijn aantijgingen van fraude, misleiding en financiële schade aan derden. Ook in Suriname wordt met argusogen gekeken naar deze onthullingen.
Terwijl Parbhoe recent is bevallen en nog geen publiekelijk weerwoord heeft gegeven op de beschuldigingen, groeit het ongemak binnen politieke en maatschappelijke kringen.
De vraag rijst ook of Parbhoe’s bitcoin-fantasieën, waarin technologie de weg zou banen naar rijkdom en welvaart zonder serieuze beleidsvoorstellen of tastbaar vakmanschap, nog geloofwaardig zijn.
Burgers uiten hun bezorgdheid over politici die veel beloven, maar weinig realistische plannen of vaardigheden laten zien. “Suriname heeft leiders nodig die weten wat het is om met hun handen iets te bouwen,” klinkt het op sociale media.
De stilte van Parbhoe zelf voedt speculaties over haar mentale gesteldheid. Sommigen uiten zelfs bezorgdheid over haar welzijn en verwijzen naar de mogelijkheid van een depressie. “Als de druk te groot wordt, eisen dit soort mensen straks weer Amerikaanse bodyguards op kosten van de staat,” klinkt het cynisch.
Ondertussen ligt de bal bij de NPS: zal de partij zich distantiëren van de kandidaat, of blijft men zwijgen in de hoop dat de storm overwaait? Een duidelijke verklaring blijft uit.
