Veel Surinamers die al jaren in Nederland wonen, denken er weleens aan: terugkeren naar het land van herkomst.
Maar zodra je serieus naar de mogelijkheden kijkt, voelt het vaak als tien stappen terug.
De infrastructuur, de medische zorg, het gemak van even de grens over naar België of Duitsland en goedkope vluchten—je levert een hoop in.
Daarom kijken sommigen liever buiten Suriname, maar dan wél met een tropisch gevoel. Thailand, Indonesië, Curaçao en zelfs Spanje worden vaak genoemd.
Maar ook daar stijgen de prijzen, vooral in het zuiden van Spanje waar veel gepensioneerden zich willen vestigen.
GFC Nieuws Lifestyle stuit op een verrassend alternatief: Italië. Met name de zuidelijke regio’s, onder Milaan en Rome, zijn opvallend betaalbaar.
Een net appartement huren voor 500 euro per maand is daar geen uitzondering. En ja, de beroemde 1-eurowoningen bestaan nog steeds. Die zijn meestal te vinden in stille dorpjes waar jongeren allang zijn weggetrokken.
Maar wie zo’n woning koopt, moet meestal verplicht renoveren voor minstens een ton. De gemeente bepaalt vaak welke aannemers je mag gebruiken, zodat de lokale economie meeprofiteert.
Toch is het niet allemaal la dolce vita. In sommige dorpen rijdt de bus maar één keer per dag, ziekenhuizen liggen soms uren verderop en gemeenteloketten zijn berucht traag.
Sociale media staan vol waarschuwingen van expats die zich geïsoleerd voelden of verdwaald raakten in papierwerk en bouwregels.
Wie het goed aanpakt—met wat spaargeld, remote werk, en een beetje Italiaanse taalkennis—kan er een rustig en cultureel rijk leven opbouwen.
Maar laat je niet alleen verleiden door de lage prijs. Eerst goed kijken, dan pas springen.
