Vooraanstaand sociaal commentator Kenneth Niekoop ging onlangs in gesprek met senioren uit de diaspora die momenteel in Suriname verblijven op wat sommigen een “verkiezingsvakantie” noemen.
De discussies concentreerden zich op de unieke uitdagingen en maatschappelijke percepties rondom veroudering, zowel binnen de diaspora als in Suriname zelf.
Niekoop ging in op de algemene veronderstellingen die inherent zijn aan het concept van ouder worden, en hoe de reacties vanuit de maatschappij vaak onvoldoende erkenning bieden aan de bijdragen van ouderen uit het verleden.
Veel deelnemers, die hun werkzame leven buiten Suriname hebben doorgebracht, beschreven hun ervaringen als voorbereiding op deze levensfase en benadrukten de systemische ondersteuningsstructuren waar zij van profiteerden.
“We waren voorbereid op de uiteindelijke overgang van werk naar een leven waarin we ons leven voortzetten,” aldus een deelnemer.
Het gesprek nam echter een sombere wending toen de situatie voor hun collega’s in Suriname werd besproken.
Talrijke deelnemers uitten hun bezorgdheid over het gebrek aan steun en erkenning dat oudere Surinaamse burgers wordt geboden door voormalige werkgevers en zelfs binnen hun eigen familie.
Een van hen stelde botweg: “Velen worden aan hun lot overgelaten.”
Het vaak geciteerde spreekwoord “Wat je zaait, zul je oogsten” kwam ook ter sprake, wat de complexe relatie tussen individuele acties en maatschappelijke steun benadrukte.
Hoewel de individuele verantwoordelijkheid werd erkend, vonden velen dat de Surinaamse overheid ouderen vaak alleen erkent tijdens verkiezingstijd, door tijdelijke verhogingen van de steun aan te bieden die snel teniet worden gedaan door prijsverhogingen.
Een anekdote van een gepensioneerde leraar leidde tot gelach, maar onderstreepte ook de frustratie van velen.
“De Surinaamse overheid denkt alleen aan ons als ze onze stemmen nodig hebben, door eenmalige verhogingen aan te bieden,” grapte de leraar tegen Niekoop, “maar de winkeliers verdubbelen de prijzen snel!”
Het forum benadrukte het schrille contrast tussen de ervaringen van ouderen die in het buitenland hebben gewoond en gewerkt en degenen die in Suriname zijn gebleven.
Terwijl ouderen in de diaspora profiteren van jarenlange systematische voorbereiding en veiligheid, hebben hun Surinaamse tegenhangers vaak te maken met een onzekere en minder ondersteunde toekomst.
