Bijstand is een vangnet, maar voor velen voelt het als een financiële valkuil. Je krijgt nét genoeg om rond te komen, maar zeker in dure steden als Amsterdam en Rotterdam is het moeilijk om er echt van te leven.
Dit speelt extra bij de Surinaamse gemeenschap, waar volgens het CBS meer dan 11 procent van de eerste generatie in Nederland een bijstandsuitkering ontvangt.
Dat is ruim twee tot drie keer zoveel als het landelijke gemiddelde van iets meer dan 4 procent in 2022.
Een alleenstaande bijstandsgerechtigde krijgt per 1 januari 2025 €1.345,45 per maand, inclusief 5% vakantiegeld.
Vergelijk dat met het geschatte gemiddelde bruto-inkomen van €44.622 per jaar in 2024, oftewel €3.719 per maand.
Het verschil is enorm. Hoewel bijstandsgerechtigden recht hebben op toeslagen, blijft de financiële druk hoog. Het roept de vraag op: hoe redden mensen het?
Zwart werken wordt vaak genoemd als overlevingsstrategie, maar harde cijfers zijn lastig te vinden.
In 2023 had 7,2 procent van de bijstandsgerechtigden officiële inkomsten uit parttime werk.
Dat wijst erop dat sommigen werken naast hun uitkering, maar hoeveel dit zwart doen, blijft onduidelijk.
Andere bronnen spreken van ongeveer 4 procent, maar hoeveel hiervan Surinamers zijn, is niet bekend.
Toezichthouders vinden het moeilijk om zwart werk vast te stellen. Controles zijn intensief, maar illegale klussen in de schoonmaak, bouw en horeca blijven grotendeels buiten beeld.
Gemeenten houden wel steekproeven, maar hoe groot het probleem echt is binnen de Surinaamse gemeenschap, blijft giswerk. Eén ding is zeker: leven van bijstand alleen is geen vetpot.
