Voor veel SuriNeds klinkt het als een droom: je pensioen doorbrengen in Suriname, het land waar je wortels liggen.
Zon, rust, en een vertrouwde cultuur. Maar wat als die droom verandert in een nachtmerrie? Wat als je in plaats van ontspanning vooral angst en frustratie ervaart?
Wilfred D. besloot de stap te wagen. Na jaren hard werken in Nederland keerde hij terug naar Suriname.
Hij kocht een huis, renoveerde het grondig en keek uit naar een rustige oude dag.
Maar in plaats van het leven waar hij op hoopte, kreeg hij een harde realiteit voorgeschoteld. Binnen twee maanden werd zijn huis tot tweemaal toe slachtoffer van inbrekers.
“Je bent bang om in je eigen achtertuin te zitten, want elk moment kan je worden beroofd,” schrijft Wilfred in een e-mail aan GFC Nieuws.
Ook ’s avonds de deur uitgaan durft hij niet meer. “Ze zitten op de loer.”
Zijn verhaal kwam als reactie op een eerder artikel van GFC Nieuws over de grootste ergernissen van Nederlanders in Suriname.
Wilfred herkent veel van de genoemde frustraties. Afval dat zomaar wordt gedumpt in zijn buurt, loslopende koeien die het verkeer in gevaar brengen en afspraken die steevast niet worden nagekomen.
“Het ligt soms niet aan het beleid, maar aan de mentaliteit,” zegt hij teleurgesteld.
Zijn droom om zijn pensioen in zoals hij beschreef ‘Switi Sranang’ door te brengen, is inmiddels vervlogen.
“Mijn droom voor Suriname is ‘Gone with the wind’. Jammer voor mijn switie Sranang,” zegt hij.
Foto ter illustratie.
