De lange wachttijden in Surinaamse ziekenhuizen en zorginstellingen zijn een veelbesproken probleem. Patiënten voelen zich niet serieus genomen en ervaren frustratie.
Maar is het echt een kwestie van slechte planning en respectloosheid van zorgverleners? Volgens een arts van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP), H.K., ligt het probleem complexer.
“Het lijkt makkelijk om te zeggen dat wij artsen geen respect hebben voor de tijd van patiënten, maar de praktijk is een stuk ingewikkelder,” legt H.K. uit aan de redactie van GFC Nieuws.
Hij geeft inzicht in hoe een typische dag op de polikliniek verloopt en waarom het soms onmogelijk is om afspraken strak te handhaven.
Een belangrijk obstakel is het onvoorspelbare karakter van de zorg. “We beginnen de dag met een lijst van geplande patiënten, maar er komen altijd spoedverwijzingen en patiënten van de SEH tussendoor. Die kunnen we niet laten wachten; zij hebben onmiddellijke zorg nodig.”
Ook vervoersproblemen spelen een rol. “Sommige patiënten worden door familie uren te vroeg gebracht. Laat je een oude vrouw in een rolstoel dan wachten? Nee, natuurlijk niet.”
Daarnaast zijn er variabele consulttijden. “Niet elk gesprek duurt tien minuten. Sommige patiënten hebben slecht nieuws of complexe vragen, en wij nemen de tijd die nodig is om hen goed te helpen. In Nederland kan een vervolgafspraak worden gemaakt voor langer overleg, maar hier hebben we die luxe niet altijd.”
Volgens H.K. speelt de infrastructuur in Nederland ook een grote rol. “Vervoer is daar veel beter geregeld, en nieuwe patiënten worden niet zomaar tussendoor geholpen.”
Hoewel hij begrip heeft voor de kritiek, benadrukt H.K. dat het systeem in Suriname fundamenteel anders is en vraagt hij om meer begrip voor de uitdagingen waarmee zorgverleners dagelijks worden geconfronteerd.
