In gesprek met een bevriende piloot van een West-Europese Airline werd mij duidelijk dat het schrikbarend normaal is dat piloten wereldwijd zich bezondigen aan alcoholconsumptie.
Een verontrustende realiteit die ook van invloed kan zijn op het personeel dat naar bestemmingen zoals Suriname vliegt.
Hij bekende dat hijzelf en zijn collega’s niet vies zijn van een paar biertjes per maand, en in hun rustdagen zelfs regelmatig de sterke drank laten vloeien.
De klap op de vuurpijl was het incident van dit jaar met een KLM-gezagvoerder die na jaren dienst op straat werd gegooid na wangedrag.
Deze piloot zou zich bijna twee decennia lang schuldig hebben gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag, waarbij alcoholgebruik een terugkerend thema was.
De vraag die bij me opkomt: hoe kunnen gerenommeerde luchtvaartmaatschappijen zoals KLM toestaan dat piloten, die ‘het leven van honderden mensen’ in hun handen hebben, zich tijdens hun rustdagen in het buitenland tegoed doen aan alcohol?
Het feit dat alcohol veel langer in het lichaam actief blijft dan de meeste mensen denken, brengt een ernstige bezorgdheid met zich mee.
Onderzoek van onder andere het Zwitserse Institute of Forensic Medicine in Bern toont aan dat een biomarker die alcoholinname weerspiegelt, phosphatidylethanol genaamd, tot 12 dagen in de urine kan worden gedetecteerd.
Deze bevindingen roepen vragen op over de effecten van alcohol op de alertheid en reactietijd van piloten, vooral gezien mogelijke interacties met medicijnen die vrij verkrijgbaar zijn bij de drogist.
Ik pleit ervoor dat luchtvaartmaatschappijen wereldwijd hun screeningsprocedures aanscherpen. Het is simpelweg onaanvaardbaar dat piloten, zelfs in hun vrije tijd, risico’s nemen met alcohol.
Foto ter illustratie.
