OPINIE- De recente geschiedenis van Suriname schetst een intrigerend beeld van twee leiderschapsstijlen.
Desi Bouterse, de voormalige president, heeft een opmerkelijke erfenis achtergelaten, gekenmerkt door zijn toewijding aan het welzijn van de arme en kansarme delen van de Surinaamse samenleving.
Zijn beleid was vaak gericht op het prioriteit geven aan de noden van de ‘gewone man’. Hierdoor geniet hij tot nu toe, dus ook na zijn ambtsperiode, een immense populariteit.
Aan de andere kant lijkt de huidige president, Chan Santokhi, een pad te bewandelen dat meer in het voordeel lijkt te zijn van de rijke elite.
Hoewel Bouterse niet meer aan de macht is, blijft zijn populariteit onverminderd. Hij kan zich vrij bewegen in het land en wordt vaak toegejuicht door de gewone burger.
Santokhi daarentegen ervaart een andere realiteit. Zijn eventuele bezoeken aan de armere buurten vereisen intensieve beveiliging, een indicatie van de groeiende ontevredenheid onder de bevolking.
De voorkeur van de Surinamers lijkt duidelijk; ze hunkeren naar een leiderschap dat resonantie vindt in de harten van de meerderheid, en niet slechts een selecte groep kapitaalkrachtige bevoorrechten.
C. Wallerlei
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
