GFC NIEUWSREDACTIE- Het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC) in Suriname is menende een nationaal beleid voor de Early Childhood Development (ECD) uit te voeren.
Dit kan zij echter niet alleen en meent dus een intersectorale aanpak te handhaven. De eerste stap hiertoe is gezet met een workshop voor de totstandkoming van een ECD Netwerk Suriname, waarin verschillende belanghebbenden zullen fungeren. .
Het doel van de workshop is om een nationale discussie te voeren over de opzet van het netwerk. Ook moet er een Terms of Reference geschreven worden ten aanzien van de werkzaamheden van het netwerk. Bovendien moet er een consensus bereikt worden voor het te voeren nationaal ECD-beleid. Vertegenwoordigers van verschillende ministeries en betrokken instanties deden mee aan de training.
Unicef Suriname is partner van het MinOWC dit proces. Vertegenwoordiger Faisel Tjon A Loi zegt dat vanaf de zwangerschap de loopbaan van het kind vastgesteld moet zijn. “We moeten komen tot een netwerk om de zorg van het kind te garanderen en de ontwikkeling te stimuleren,” aldus Tjon A Loi tijdens de workshop.
Het MinOWC kan volgens Daniela Rosario, onderdirecteur Ontwikkelingsdiensten, de zorg van het kind niet totaal in z’n eentje op zich nemen. Het ECD-beleid is cross cutting. “U bent daarom uitgenodigd om met ons van gedachten te wisselen over hoe het best met elkaar kunnen samenwerken om onze kinderen de beste kansen te bieden om zich te ontwikkelen tot burgers die adequaat kunnen functioneren in de samenleving,” aldus de onderdirecteur.
Via de ECD meent het ministerie onder meer aan armoedebestrijding te doen en ook het wegwerken van sociale ongelijkheden. “We moeten kijken hoe we kinderen de beste start geven, vooral de meest kwetsbare onder hen met name kinderen met een beperking.”
Onderdirecteur Rosario zegt verder dat er ook nodige wetgeving komt en waar nodig veranderd zal worden om die gelijke kansen te creëren, in het bijzonder voor kinderen met een beperking en kinderen in het binnenland. ECD is geïdentificeerd als de belangrijkste strategie waarmee de meeste problemen op het gebied van armoedebestrijding en sociale ongelijkheid kunnen worden opgelost.
