GFC NIEUWSREDACTIE- De Stichting 1 voor 12 bestaat al 18 jaar in de Surinaamse gemeenschap en is anno 2023 zeker niet meer weg te denken wanneer het komt tot het verlichten van de noden van de hulpbehoevende mensen.
De 18e jaardag van de stichting is donderdag niet onopgemerkt voorbijgegaan. Samen met hulpbehoevenden heeft de voorzitter van Stichting 1 voor 12, Louis Vismale, deze bijzondere dag doorgebracht op het terrein van Wahaha Water Factory aan de Sophialaan.
Dit bedrijf doneert al geruime tijd water aan de stichting. Dit onder het genot van een hapje en een drankje. Op deze dag hebben een aantal hulpbehoeftigen een financiële bijdrage ontvangen van de stichting.
Dankbaar
Onder hen bevond zich het zesjarig kindje Joshua Wijnerman. Hij is geboren zonder een hypofyse. De hypofyse controleert de werking van een aantal hormoonproducerende klieren zoals de bijnieren en de schildklier, bij vrouwen de eierstokken en bij mannen de zaadballen. De hypofyse produceert zelf ook hormonen, en is dus ook een klier.
Geboren worden zonder een hypofyse betekent dat er geen hormonen worden gemaakt, waardoor het lichaam zich ook niet verder kan ontwikkelen. Joshua moet als gevolg hiervan tot zijn zestiende onder andere groeihormoonprikjes krijgen. Deze zijn niet te vinden in Suriname en kosten Euro 280 voor een pen, goed voor 11 prikje.
Ook Liesbeth Zuilen en haar twee kinderen die tweedegraadsbrandverwondingen hebben opgelopen tijdens een woningbrand, hebben een ondersteuning ontvangen. Door de verwondingen kan de moeder haar rechterarm beperkt gebruiken. De zorg van de kinderen is zwaar voor de moeder. Vismale zal het gezin voor de komende 3-6 maanden ondersteunen.
Steeds meer mensen vragen om hulp
De voorzitter van de stichting blikt met gemengde gevoelens terug op de jaardag van de stichting. Terwijl hij de mens in nood blijft helpen, bloed zijn hart om te zien dat steeds meer mensen zich aanmelden voor hulp. Als hoogte punten noemt hij het kunnen bewerkstelligen van het vertrek van twee kinderen naar Nederland voor oogoperaties, welke succesvol zijn verlopen. Vismale is de donateurs dankbaar die het mogelijk maken dat de mensen in nood geholpen kunnen worden.
Toekomstperspectieven
De stichting heeft een plan klaarliggen om in het district Para een opvangcentrum op te zetten voor dak- en thuislozen. Dit plan zal hoogstwaarschijnlijk aangepast worden. Vismale merkt op dat er vanuit verschillende hoeken gepraat wordt op het opzetten van een dergelijk opvanghuis. Hij geeft aan dat het geen zin heeft dat er een aantal van dit soort opvangtehuizen komen, terwijl de doelgroep niet zo groot is.
De stichting gaat zich daarom richten op het opvangen van vrouwen die zich in moeilijke huiselijke omstandigheden bevinden. De voorbereidingen voor de opzet hiervan vindt traag plaats, gezien het kostenplaatje dat hiermee gepaard gaat.
