Wat als..

INGEZONDEN– Ik volg dagelijks met heel veel interesse de vele ingezonden stukken over ons geliefde land Suriname.

Er worden heel veel stukken gewijd aan thema’s zoals, export verhogen, diaspora kapitaal, oil and gass, low hanging fruit en ga zo maar door.

Allemaal actueel en toch schijnbaar onbereikbaar in mijn beleving. Puur door een ogenschijnlijke gebrek aan visie en gebrek aan vergelijkingsmateriaal.

Als je lang in Suriname hebt gewoond en lang in Nederland, weet je het ‘beste’ en het ‘slechtste’ uit beide werelden te erkennen en te waarderen.

In Suriname heb ik de jaren ’80 en begin ’90 meegemaakt; ook de tijd met lange rijen en voedselbonnen waren mij niet vreemd. Toen was ik aangewezen op zelf planten, geen blikjeswaren en andere onnodige en geldverslindende onkosten maken.

Kijkende naar de mogelijkheden en natuurlijke hulpbronnen van Suriname, moeten we kiezen en inzetten op ambitieuzer zijn, het belang van scholing opschalen/ stimuleren en de jonge Surinamer bewust maken van de uniciteit van onze natuur en haar bewoners. Dat via een gerichte voorlichtingsprogramma’s, breed uitgemeten.

Wat als:

Bouwers en áannemers’ in Suriname gingen investeren in innovatievere, snellere en goedkopere methodes van bouwen: Je bouwt sneller, verdient zo meer, langer en duurzamer; je hebt immers een tevreden klantenkring die zich uitbreid.

Invoerrechten laag zijn voor productieartikelen en middelen: stimuleert de kleine man om meer te durven investeren
er weg en waterbouwkundigen uit het buitenland naar Suriname worden gehaald voor doceren aan universiteit; studies op infrastructuur, fietspaden, bruggen, viaducten, spoorrails, etc.

Afgestudeerden in Suriname (van alle niveaus) verplichte bijscholingen (nationaal en internationaal) volgden om hun kennis en vaardigheden up to date te houden: titulatuur is hip in Suriname en maakt veel indruk, maar vaak is het oude kennis die niet meer past in deze tijd, zeker binnen de techniek. Geldt uiteraard niet voor professionals die zich regelmatig bijscholen, ook met kennis en vaardigheden van buiten Suriname.

De staatskas binnen no time opgeschaald kan worden: puur door verkeersboetes en inbeslagnames van rij en voertuigen? Pas de wet hierop snel aan.

Er snel een ambachtsschool komt voor bouw en techniek ,vloerspecialisten, wanden, badkamers, metselaars, baksteenmetselaars, metaal techniek: haal kennis uit het buitenland en betaal deze specialisten in natura (een eigendomsperceel, kortom het equivalent van hun bijdrage, opgenomen in een contract.

Surinamers zich openstellen voor internetgebruik, en het werken met PC en haar ontwikkelingen meer gaan omarmen (leren we meer van de wereld om ons heen)

Snel een land en tuinbouwschool (agri-school) voor korte en lange opleidingen: belachelijk dat mensen honger hebben

Snel een kookschool komt waar we leren om zelf mayonaise, ketchup en andere voedingswaren ter vervanging van blikjeswaren, waar we zo verslaafd aan zijn. Probeer eens een American pannenkoek met bredebon en bloem: leren om

Surinaamse groenten en gewassen meer allure / uitstraling en heerlijke toepassingen te geven in de keuken: met zowel lokale als ook internationale experts.

Een baksteenfabriek komt voor fabricage van bakstenen, dakpannen en baksteenstrips: kennis uit Nederland halen (werkgelegenheid en stimulering van zelfbouw). Deze fabriek verzorgt ook cursussen zelfbouw: metselen van baksteenmuren en aanbrengen van dakpannen. We hebben alle grondstoffen en de energievoorziening voor de oven via houtpellets/ rijstkaf of zonne-energie.

Rijken in Suriname in plaats van dure auto’s vooral investeren in bijvoorbeeld voedselverwerkingsmachines voor bijvoorbeeld gedroogd Surinaams fruit voor de export. Als deze auto stuk is heb je ook niks.

We opleidingen/ cursussen aanbieden voor jonge Surinamers voor het verwerken van Surinaams (afval) hout tot de prachtigste gebruiksartikelen, zoals eierhouders, onderzetters, en ga zo maar door.

We moeten beseffen dat de sleutel tot vooruitgang in Suriname een integrale aanpak nodig heeft met de juiste mensen op de juiste plekken en een visie op groei, scholing ontwikkeling, kortom ambitie.

Laten we onze liefde voor Suriname liever niet met woorden maar vooral met daden tonen.

J. Waterval
MBO/HBO-docent

Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud. Wenst ook u een ingezonden stuk te publiceren? Mail dit naar [email protected]

BEKIJK OOK: Desi Bouterse had veel meer gevoel voor het armoedige Surinaamse volk

Overige berichten