Home » Binnenland » Sharona Lieuw On: “Ik vecht voor erkenning en uitvoering van mensenrechten”

Sharona Lieuw On: “Ik vecht voor erkenning en uitvoering van mensenrechten”

Sunday 12 May

door Asruf Muradin

Sharona Lieuw On is studente, voorzitter van Jongeren Tegen Amnestie, youth ambassador for Peace, manager van een Surinaamse rock band, en sinds kort is ze ook manager van een dansgroep.

Desgevraagd zei ze:

“Ik ben zowel berucht als beroemd. Het is voor mij nog steeds moeilijk om overal herkend te worden. Als mensen me zien, willen ze direct in discussie met mij. Dat vind ik niet erg, maar het is de manier waarop. Ik krijg vaak racistische of onaangename opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd en in sommige gevallen zelfs bedreigingen. Naarmate de tijd vordert, leer je er beter mee om te gaan. Er zijn ook mensen die het met me menen al zijn ze oneens, ze blijven me respectvol behandelen.“

Hoe is het om bekend te zijn?

“Bekend zijn heeft voor- en nadelen. Ik noem het niet beroemd, maar berucht. Iemand moet het doen. Als jongeren hun stem niet mogen laten horen of als er geen meningsverschillen mogen zijn in een land, dan durf ik dat land geen democratische republiek meer te noemen. Leden van mijn organisatie zeggen dat ze mentaal niet zo sterk zijn om met kritiek en vernederende commentaren om te gaan. Er zijn ook mensen bij die zeggen dat je aandacht zoekt, of dat je jong bent en dus geen verstand hebt. Dit ervaar ik als teleurstellend en een rare mentaliteit, want in een democratie mag je je mening toch uiten? Dan zijn meningsverschillen toch gezond?.”

Ben je dienstbaar aan de gemeenschap?

“Als er iets is wat ik kan doen om de gemeenschap dienstbaar te zijn, dan doe ik dat graag. Maar ik kan ook niet alles alleen, ik werk samen met anderen. Er zijn ook mensen bij die zeggen dat ik moet stoppen met de actiegroep en iets anders  moet doen voor jongeren. Ik ben toch niet in het Jeugdparlement? Als jongeren met een probleem zitten, moeten ze als eerste naar het Jeugdparlement, dat moeten ouderen en jongeren weten. Niet dat ik niet opensta voor jeugdigen, maar als de overheid zoveel geïnvesteerd heeft om een instituut voor de jongeren in het leven te roepen en te houden, dan moeten de jongeren daarvan gebruik maken. In het verleden heb ik ook een aantal andere projecten voor jongeren georganiseerd en dat doe ik nog steeds.”

Je kunt niet tegen onrecht en daar vecht je tegen?

“Ik vecht inderdaad tegen het onrecht, gelijke rechten voor elk individu. Ik vecht voor erkenning en uitvoering van mensenrechten. Het uitbannen en vervolgen van mensenrechtenschendingen. Want een verdrag tekenen, wilt niet zeggen dat heel Suriname zich daaraan houdt. Verder ben ik zinnig bezig. Wat ik doe, heeft voordelen. Wie je ook bent, voor een misdaad tegen de menselijkheid moet er een strafvervolging plaatsvinden”

Hoe vind je de laatste ontwikkelingen in Suriname, gaat het over het algemeen goed, zijn er zaken waarvan je zegt dat het anders kan?

“Momenteel gaan bepaalde zaken goed en sommige niet. Ik zou graag willen zien dat het onderwijssysteem verbeterd wordt en dat de schoolboeken veranderen. De schoolboeken zijn oud en versleten of we gebruiken gewoon stencils. En een ander probleem is de taal op de Mulo. De schoolboeken, die wij gebruiken in ons onderwijs, zijn in Nederland bestemd voor allochtonen en in heel simpel Nederlands. Het probleem is dat jongeren op de middelbare school vaker problemen krijgen met Nederlands, omdat het niveau in een keer twintig maal hoger stijgt.”

Ons onderwijssysteem heeft manco’s. Op de Mulo moet je kiezen tussen a en b en na het eerste VWO moet je weer kiezen tussen een aantal vakken. Ga zo maar door. Wat voor zin heeft het om elke keer weer te kiezen als je toch weer vakken zult krijgen waarvoor je niet gekozen hebt? Geen wonder dat wij in Suriname langer studeren.”

Mijn helden?

Wel mijn helden zijn mensen zoals Cyrill Daal, Nelson Mandela, Mahatma Ghandi, Martin Luther (professor Theologie), Marthin Luther King Jr, Hua Mulan en Albert Einstein zijn een paar van mijn helden en inspirerende voorbeeldfiguren.

Waar staat Suriname over 10 jaar en waar sta je dan in de politiek, heb je ambities in die richting?

Het is lastig om daarover iets over te zeggen! Over tien jaar weet ik zeker dat ik mijn opleiding psychologie al heb afgerond. Voor de rest weet ik het niet zo zeker. Net als de meeste jongeren ben ik zoekende. Ik hou er wel van om de politieke ontwikkelingen te volgen en geef graag mijn mening daarover. Ook vind ik het leuk om sociaal bezig te zijn. Dus je zou kunnen zeggen dat de politiek bij mij past, maar specifieke ambities heb ik niet. Ik zou gewoon doen waarvan ik hou en mijn hart volgen. Een politicus is in dienst van de gemeenschap en moet haar belangen behartigen.”

“Ik zie weinig politici die op die wijze denken en doen. Ik ben jong en heb een andere kijk op zaken. Suriname over tien jaar, hangt allemaal af van de inzet van de burgers en onze politieke organen. Als het aan mij lag: Adek reorganiseren, onze rechtsstaat niet aantasten. Jongeren de kans geven om zichzelf te ontplooien op het gebied van de arbeidsmarkt, sport, muziek, zang, drama en kunst, gelijkwaardigheid, uitbannen van discriminatie, dieren ook rechten toekennen, Suriname op nummer een binnen de Caricom, ons goed ontwikkelen op de internationale markt. Zo heb ik een aantal zaken die ik graag gerealiseerd wil zien voor mijn land.”



KLIK HIER VOOR OVERIGE BERICHTEN                                                   VOELT U ZICH NIET LEKKER? KLIK HIER!